105. DEMMINVM ¦ à fœderatorum Casareano:¦rum…

105. DEMMINVM ¦ à fœderatorum Casareano:¦rum et Brandenburgentium Exer-ci:¦tibus d. 15. Octob. 1659. obseßum, ¦ et 4. Nouemb. deditione captum. ¦ A. Acceßus Casa-reanor. ¦ B. Duo Cæesar suggest sin:¦guli 6. torment instructi. ¦ C. Cæsarfoveæ et Morta: ¦ D. Accessus Brandèburgen: ¦ sum et duo suggest singuli 6. ¦ torment. ut et mortaria. ¦ E. Propug in monte monialiú. ¦ F. Fœderatorum Castellum ad ¦ Angustias aditus. ¦ G. Castra Cæsare-anorum. ¦ H. Brandenburgicor. Caftra. ¦ I. Machinæ bellicæ etreli:¦qua adrem tormentar. ¦ pertinentia. ¦ K. Tormentafœ: ¦ derator in veteri cas:¦tro Demin. ¦¦ L. Reductus Suecorum ¦ der Meienkrebs. ¦ M. Tribun. Io Sephi Statio:¦nes ac fuggestus quorú ¦ finguli 6. Torment. erant ¦ N. Reductus Fœderatorum, et ¦ 400. Equites ibidem excubias ¦ agentas. ¦ O. Castrum dirutum Demin. ¦ P. Pagus Vorwerk. ¦ Q. Mons patibularis. ¦ R. Prata et campi Vliginosi. ¦ S. Porta Vaccina. ¦ T. Porta fœminarum. ¦ V. Porta Calisiensis. ¦ W. Porta Holsatica. ¦ X. Porta Mentze-riana. ¦ Y. Porta Pifcatoria. ¦ Z. Porta hona.

Plan bitwy pod Demmin położonym w sercu Meklemburgii-Pomorza Przedniego

Miedzioryt czarno-biały

No: 105

No-105-XXXX-1-b No-105-XXXX-1

Plan bitwy pod Demmin położonym w sercu Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Wojny szwedzkie w latach 1657-1660. Po śmierci Chrystiana IV w 1648 r. marynarka wojenna podupadła z powodu słabej gospodarki kraju. Mimo to w 1657 r. prowadzono szeroko zakrojone przygotowania do wojny agresywnej przeciwko Szwecji, a 1 czerwca 1657 r. Dania ponownie znalazła się w stanie wojny ze Szwedami. Duńczycy mieli trudności ze znalezieniem odpowiedniej strategii dla wojny lądowej, a także ze znalezieniem sojuszy wspierających. Zadanie marynarki było jednak jasno określone: trzeba było przeciąć szwedzkie linie zaopatrzenia na zachód i nad Bałtyk. Ponadto, główna flota szwedzka – kiedy zaczęła działać – musiała zostać powstrzymana przed uzyskaniem dominacji na morzu. Podczas pierwszej wojny szwedzkiej wiele małych epizodów kończyło się często na korzyść duńsko-norweskiej marynarki wojennej. Pod koniec sierpnia Szwedom w końcu udało się wyposażyć swoją główną flotę, aw sobotę 13 września 1657 r. przeciwnicy spotkali się przy Falsterbo. Flota szwedzka zdecydowanie przewyższała flotę duńsko-norweską, ale nie zdołała przełamać blokady duńsko-norweskiej na Bałtyku. Zaręczyny zakończyły się remisem, podobnie jak bitwa pod Kolberger Heide zakończyła się 13 lat wcześniej. Demmin to miasto w Niemczech, w powiecie Mecklenburgische Seenplatte, w Meklemburgii-Pomorzu Przednim. Był stolicą dawnej dzielnicy Demmin. Demmin leży na Nizinie Zachodniopomorskiej u zbiegu rzek Peene, Tollense i Trebel. Do jeziora Kummerow i Zatoki Szczecińskiej (Oderhaff) można dotrzeć łodzią przez Peene, Neubrandenburg przez Altentreptow na obwodnicach i ścieżkach rowerowych. Obszar zbiegu Tollense i Trebel z Peene jest nazywany Krainą Trzech Potoków (Dreistromland) dla celów turystycznych i zapożyczenia ze starożytnej krainy Zweistromland. Na północ od Demmin znajduje się las Drosedów i lasy Woldeforst (ok. 174 ha). Tutaj znajduje się również Rezerwat Przyrody Kronwald (103 ha). Na zachód na lewym brzegu Piany znajduje się obszar leśny Devener Holz, a na lewym brzegu Szwajcaria Vorwerk (Vorwerker Schweiz). Na wschód od miasta znajdują się sosny Sandberg, a na południowym wschodzie las Vorwerk. Do Demmin należą także wsie: Deven, Drönnowitz, Erdmannshöhe, Karlshof, Lindenfelde, Randow, Seedorf (włączona 1 kwietnia 1942 r.). Nazwa może pochodzić od słowiańskiego terminu timänie „obszar bagienny”. Innym możliwym pochodzeniem nazwy Demmin może być staropołabski „dym” (liczba mnoga: dyminy), odnoszący się do oczyszczenia terenu przez spalenie w celu umożliwienia osadnictwa. W 1075 Adam z Bremy doniósł o walce o zamek w Dimine. Z biegiem dziejów nazwa się zmieniała, a źródła wymieniają Dymine i Dimin, zlatynizowane na Dyminium, w końcu Demmyn, a od 1320 roku miasto znane jest pod obecną pisownią Demmin. Popularne wyjaśnienie nazwy, ale bez żadnych podstaw historycznych, brzmi następująco: dwie księżniczki zbudowały zamek zwany Haus Demmin i obiecały sobie nawzajem Dat Hus is din und min. W ten sposób podobno rozwinęła się nazwa zamku i miasta. Już w latach 5500 – 4900 p.n.e. neolityczna kultura ceramiki wstęgowej w linii prostej rozprzestrzeniła się ze wschodu, a z rzeki Odry na tereny na wschód od Demmina. Wielkie dolmeny w pobliżu Upostu są klasyfikowane jako najbardziej wysunięte na wschód wielkie dolmeny. Jako dowód kultury pucharów lejkowatych, 119 konstrukcji megalitów świadczy o całym hrabstwie Demmin. Spośród nich 56 jest częściowo zachowanych. Większość z tych konstrukcji to 37 dolmenów Fakt, że zachowało się również sześć prostych dolmenów, czyni Demmin i okolice jednym z tych regionów, w których budowa tego typu obiektów miała swoje korzenie. Okres późniejszy charakteryzuje się 12 zachowanymi w powiecie Demmin Tumulus i kamieniami zagłębia. Od około 1800 roku p. n. e. rozpoczęło się zasiedlanie tego obszaru przez ludy germańskie. Słowiańskie osadnictwo Veleti w lasach otaczających Demmin można prześledzić już w VIII wieku. W 789, podczas wojen saskich, Karol Wielki poprowadził swoje wojska nad rzekę Peene, przeciwko Veleti, którzy byli sojusznikami Sasów. Dragowit, król Veletów, którego zamek, civitas Dragowiti, najprawdopodobniej znajdował się w Vorwerk (Demmin), poddał się Karolowi Wielkiemu i przysiągł wierność. Region nadawał się bardzo dobrze do osadnictwa i był ważny ze względu na położenie na skrzyżowaniu rzek i dróg handlowych. W czasie walk między Veletami i Frankami na początku X wieku Cycypijczycy z Luticów wznieśli pograniczny zamek. Zamek ten został później nazwany „Haus Demmin”. Kontrolował wschodnią część Circipanii, terytorium rozciągającego się na zachód od Güstrow. Jego głównym zamkiem był Teterów. Demmin było w średniowieczu twierdzą zachodniosłowiańskich cyrkipanów. Ze względu na swoje strategiczne znaczenie w miejscach Vorwerk i Haus Demmin, nazwanych Dimin lub Dymin, wzniesiono (często atakowane i niszczone) grody. Armia saska bezskutecznie oblegała osadę podczas krucjaty wendyjskiej z 1147 roku. Jednak konflikty zbrojne z sąsiadami i inwazja Wojska niemieckie i duńskie dotkliwie zdewastowały ziemie cyrkowe. Został przesiedlony przez Niemców i Flamandów w XII-XIV wieku. [potrzebne źródło] Circipania została podzielona między Meklemburgię i Pomorze, a Demmin po stronie pomorskiej stał się miastem rezydencjalnym dla książąt pomorskich (Teilherzogtum Pomerania-Demmin). Podobnie jak większość obszarów pomorskich, z wyjątkiem większych nadmorskich miast Hanzy, charakter Demmin i jego okolic pozostał rolniczy i zdominowany przez rolnictwo do dziś, mimo że Demmin był członkiem Ligi Hanzy ze względu na rzeki (np. Piana) połączenie tego obszaru z wybrzeżem Bałtyku. Podczas wojny trzydziestoletniej Demmin było okupowane przez wojska cesarskie w latach 1627-1630, a następnie przez wojska szwedzkie. W Republice Weimarskiej Demmin był ostoją organizacji nacjonalistycznych DNVP i Stahlhelm. Jeszcze przed 1933 r. miały miejsce bojkoty żydowskich przedsiębiorstw, które wypędziły większość Żydów, a w czerwcu 1938 r. synagoga została sprzedana firmie meblarskiej, dzięki czemu jako budynek przetrwała do dziś. W ostatnich wolnych wyborach krajowych do Reichstagu 5 marca 1933 r. Partia Narodowosocjalistyczna zdobyła w Demmin 53,7% głosów. 11 listopada 1938 r. tysiące ludzi zgromadziły się na placu w antysemickiej demonstracji w ramach Nocy Kryształowej. W czasie II wojny światowej do pracy przymusowej w mieście wykorzystywano Polaków, Rosjan, a także jeńców wojennych z Francji i Belgii. Wojska niemieckie zniszczyły mosty na Pianie podczas wycofywania się z Demmin podczas II wojny światowej. W ten sposób postęp sowieckiej Armii Czerwonej został spowolniony, gdy 30 kwietnia 1945 r. przybyła do Demmin. Tej nocy i następnego ranka Demmin został przekazany Armii Czerwonej w dużej mierze bez walki, podobnie jak w innych miastach, takich jak Greifswald. Gwałty, grabieże i egzekucje dokonywane przez żołnierzy Armii Czerwonej spowodowały masowe samobójstwo setek osób.

Legenda: W kartuszu tytułowym na NE
Kartusz: Tytułowy na NE, ozdobiony floresami i wiązkami trzciny
Ramka: Wałek z rozetami i różami
Sygnatura: W kartuszu tytułowym: „Perticæ Rhinlandicæ
Format: 285×340

Nr katalogu CRP: No-105-XXXX-1

ⓒ Piotr Maria Mojski (B. de Weydenthal)

Szukaj